Sinds 10 januari 2025 woont Alwin bij mij. Hij is een Dartmoor pony.

Toen Muis doodging, wist ik meteen dat ik weer een andere pony wilde. Dit keer wilde ik graag een maatje kleiner. Met wandelen is dat handig, omdat ik er dan overheen kan kijken.
Ik ben al jaren verliefd op dartmoor pony’s. Het is zo’n leuk ras! Mooi, sterk, slim en vriendelijk. Dartmoor pony’s leven al heel lang in Dartmoor. Dat is een heide gebied in het zuiden van Engeland.
Ze zijn ongeveer 1.10m tot 1.27m hoog. De meeste dartmoor pony’s zijn bruin, maar er komen ook zwarte, vossen, roans en schimmels voor. Ik had al eerder darmoor pony’s gehad: Priska, Gwen en Mister Darcy en dat was me heel goed bevallen.

Helaas zijn er niet veel raszuivere dartmoor pony’s: er zijn er maar ongeveer 100 in Nederland. De meeste pony’s die te koop worden aangeboden zijn nog jong. Als ze eenmaal bereden of betuigd zijn willen mensen ze niet meer kwijt of worden ze via via verkocht.
Via het stamboek vond ik een 2,5 jarige bruine ruin. Hij heette Wim en hij stond net over de grens in Duitsland. Volgens de verkoper kon hij nog helemaal niks. Dat klonk goed!
Hij was precies wat ik zocht: een jonge vriendelijke pony. Ik ben dol op merries, maar dit keer wilde ik een ruin omdat die meer spelen. Toen ik ging kijken, kwam Wim meteen op me af. Daarna zijn we een stukje gaan wandelen. Wim was nog nooit alleen uit de wei geweest, maar ging rustig mee.

Ik hoefde dan ook niet lang na te denken: ik zag het wel zitten! Een paar dagen later zijn we hem op gaan halen. Ondertussen had ik nagedacht over een andere naam, want Wim (Wiem op zijn Duits), vond ik niet mooi. Het werd Alwin, wat ‘edele vriend’ betekent.
En dat is hij ook!

Op de foto hierboven staat hij samen met Billy de shetlander. Achter hen zie je de andere leden van onze kleine kudde: de drie IJslanders Júni, Sólrún en Dalia. Ze hebben een open stal, een grote paddock met een heuveltje en een poel, een pad van bijna 500 meter en een groot weiland. Heel blij met deze prachtige plek!